Het gezicht van zwarte royalty: een West-Afrikaans jongetje

Jongen uit Nigeria
Jongen uit Nigeria

Op mijn bureau staan foto’s van drie jongetjes. Over de andere twee kom ik wellicht ooit te spreken, maar het kind afgebeeld op bijgaande foto (N.J. Wosu Picture Cards), kijkt zoals ik dat bij elk kind zou willen zien. Kijken naar deze foto hoort voor mij bij de hoopvolle momenten.

 

De foto van het jongetje met het snoer van koraal heb ik in New York gekocht in een African-American boekwinkel met een keur aan Kwanzaakaarten. Kwanzaa, een nieuw, religie-overstijgend feest met zeven kaarsen die staan voor zeven dagen en dito deugden, wordt massaal gevierd onder zwarte mensen in de VS: Amerikaans en Afrikaans. Het is een feest van het leven en het duurt een volle week: van 26 december tot en met 1 januari.

 

Ik geniet van die rustige blik, de koninklijke uitstraling. Dan denk ik te weten: dit kind is nooit uitgelachen om zijn kledingstijl, nooit slaaf geweest, nooit nageroepen om de kleur van zijn huid of de textuur van zijn haar, want pas als je kunt zijn wie je bent, zul je deze blik ontwikkelen.

Het kind is in mijn ogen een schoonheid, een royal in miniformaat. West-Afrikanen zijn de best geklede mensen ter wereld. Het hele gezin laat de kleding ontwerpen in de kleuren en stoffen van hun voorkeur, beweegt zich statig en houdt de rug recht. Memphis Depay, bekend met die kledingstijl, had niet gerekend op de reactie van anderen toen hij zijn hoofd bedekte: ‘Moejdiehoedzien!’ hoor ik een grinnikende man uitroepen in een tv-programma. Het is iemand die vergeten is dat hier in Nederland elke geklede man anderhalve tot twee generaties terug een hoed droeg.

 

Ghanese of Nigeriaanse jongetjes en meisjes in Amsterdam beseffen dat je in een soortgelijke feest-outfit binnen je eigen kringen moet blijven. Je kunt wel koninklijk gekleed zijn maar ze weten: tot de voordeur en niet verder. Als donkere kinderen de uitwassen van het Sinterklaasfeest overleven, de opmerkingen over hun uiterlijk, de teksten van grappende mannen, de bananengooiers op de voetbaltribunes, het gebrekkige schoolsysteem, als… dan zullen ze die kalme blik behouden. Zo niet, dan wacht hun die bozige uitstraling, die het gevolg is van machteloosheid.

Deel:

Share on facebook
Share on twitter

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Gerelateerde post

Wie betaalt, bepaalt

Portretten van Marten Soolmans en Oopjen Coppit door Rembrandt van Rijn, 1634 Het is in mijn optiek niet verrassend dat het negerknaapje op een schilderij

Read More »

Het ongeziene slaafje

Rijke koopman met slavenjongen collectie Rijksmuseum Ik zoek en vind een ander schilderij van een Nederlandse koopman met een slaafje. Volgens het onderschrift speelt het

Read More »